• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_nature-3248111_1920.jpg

Zie het voor je en voel mee:


Zie jezelf, voor of in een groep. Je beweegt je soepel, ontspannen, rustig. Met zachte ogen kijk je rond, maak je contact, je 'luistert', 'proeft' en voelt. En luistert dan naar de woorden, de ideeen, die in je opborrelen. Je neemt de tijd. Je publiek voelt dat je bijna gaat spreken en kijkt je verwachtingsvol aan.

Je opent je mond.

Je stem en je woorden  rollen soepel en krachtig de ruimte in. Je 'publiek'
Denkt mee
Voelt mee

Zoekt mee
Resoneert mee op je stem en je woorden.

Een ontspannen interactie ontstaat, een voedzame bodem voor onderzoek, synergie, creativiteit.

Zoals jij je eigen tijd, ruimte en natuur hebt gevolgd, zo leert ook je publiek eigen tijd, ruimte en natuur te volgen en actief aan de slag te gaan met het onderwerp van dit moment. Het onderwerp waar jij niet over uitgesproken raakt, en waarbij jij ook nog steeds openstaat voor nieuw, verdiepend, aanvullend. Jij blijft luisteren, proeven, kijken, leren, ... je laat je verrassen. Aha!

Voel je hoe krachtig? Hoe inspirerend en uitnodigend? Hoe rustig? Dit is de Leidende Leider in jou.

Voel het verschil met de Lijdende Leider, die je ongetwijfeld ook herkent:

Zie jezelf, voor of in een groep. Je probeert rust en autoriteit uit te stralen, om vervolgens te kunnen beginnen met je verhaal. Met alerte, scherpe ogen kijk je rond. Je ziet en hoort en proeft en voelt van alles. Er is veel onrust in het publiek. Je publiek lijkt niet gemotiveerd. Fluistert, wiebelt, gniffelt. Je kucht eens, om de aandacht te grijpen. Je probeert met je ogen te sturen. Te manen tot stilte. Spreekt je eerste woorden uit. Ze klinken aarzelend, je stem slaat wat over, klinkt wat hoog. Je maant jezelf tot kalmte, zucht eens diep en zegt 'Goed, laten we beginnen'. Hm. Het heeft maar weinig effect. Je wist het al, deze groep. Altijd lastig. Je hartslag gaat iets omhoog, je stem ook. He bah, hier heb je gewoon geen zin in, altijd weer deze strijd, dit gedoe. Waarom luisteren ze nou niet gewoon.

– Geïrriteerd verhef je je stem.
– Of dreig je met sancties.
– Of begin je maar gewoon met je verhaal
– Of je doet alsof er niets aan de hand is maar inwendig begin je te koken
– Met barse stem overdonder je je publiek, waardoor ze van schrik jouw kant op kijkt en luistert
– Je vertelt zo kort mogelijk wat er moet gebeuren en zegt dat ze ermee aan de slag kunnen/moeten gaan (zo, pff, gelukt!)
– Je vertelt wat de plannen zijn, en wimpelt vragen en opmerkingen af. Zo is het, zo gaat het gebeuren. En iedereen moet wel eens iets doen waar hij/zij geen zin in heeft
– Je fluistert, omdat je weet dat dat nog wel eens effect kan hebben
– Je drinkt zenuwachtig een slok water
– Je stem klinkt hees,
– of scherp,
– gehaast, gespannen, onzeker,
– ...


Zie hier een Lijdende Leider. Die zich vooral laat leiden door de omstandigheden, het publiek, zijn eigen innerlijk gedonder en gedoe, zijn aannames, ervaringen in  het verleden, of de vermeende rampzalige effecten die dit onmachtige moment zal hebben op de toekomst. Deze lijdende leider is zijn verbinding met zijn verhaal, zijn enthousiasme, zijn passie, zijn weten en zijn publiek helemaal kwijt. Re-actief, ipv pro-actief. Gespannen, krampachtig en gesloten, ipv open, afgestemd, in contact.

Je kent ze beide. Herken, in manier van denken, voelen en doen, wie er aan het woord is;
een lijdende leider, of een leidende leider
zodat je kunt kiezen.