• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_president-1822449_1920.jpg
Onlangs vertelde een deelnemer van een van onze workshops me dat ze het zo moeilijk vindt om op zichzelf af te stemmen in zo'n grote groep. Dat ze soms haar eigen stem gewoon niet kan vinden, niet kan horen, tussen de stemmen van anderen. Dat ze maar zo meezingt met de ander. Maar dat ze zo graag in een lied haar eigen stem wil zingen. Of horen, op zijn minst.

In het dagelijkse leven is dat ook precies wat ze ervaart: ze is afgestemd op anderen, vangt alle signalen op, duidt ze of probeert ze te duiden, probeert er te zijn voor anderen, ze te helpen, steunen, vangen waar nodig. Maar daarmee neigt ze zichzelf te vergeten. Ze is niet de enige. Ik hoor dit verhaal met regelmaat. In iedere workshop zijn er mensen die zich hierin herkennen.

Maar er zijn ook in iedere workshop bulderaars, galmers, lawaaischoppers... Misschien ben ik er wel zo een. Ik hou ervan mezelf te horen. Echt waar. Ik word er zo blij van als ik mijn stem rond hoor galmen in een goddelijke galmplek. Is dat TE? Is dat overschreeuwen? Is dat overdonderen? Is dat imponeren? Is dat provocatief? Wanneer wel, wanneer niet?

Een bulderaar, galmer, lawaaischopper LIJKT een statement te maken van: 'Het kan mij allemaal niets schelen! Ik zing hard en daarmee uit. Anderen overdonderen? Nou, dan moeten ze het maar zeggen, als ze er last van hebben. Ik heb gewoon zin in zingen, ik ga niet de hele tijd rekening houden met de tere zieltjes van anderen. Daar moeten ze zelf maar voor zorgen. Kom op, dat gepiepel. Ik heb geen zin om me in te houden, dat je dat even weet. Gewoon Lekker Galmen heet het toch? Nou, dat is wat ik doe! Dat voorzichtige, ingehouden, weke gedoe. Kom op zeg, grijp je kans! Laat je horen!'

In het dagelijkse leven kan dat iemand zijn met een duidelijke mening, iemand die het moeilijk vindt om te luisteren, iemand die zich bij thuiskomst realiseert 'Oeps, ik heb geloof ik wel erg veel gepraat'. Of: Wie waren er eigenlijk allemaal? Iemand dus met weinig oor en oog voor zijn/haar omgeving. Onafgestemd. Haantje de voorste. Een groot ego. Egoist!

Ja, deze twee 'groepen' weerspiegelen elkaars allergie. Ze hebben zo de nodige oordelen over elkaar.

Maar dat hoeft niet waar te zijn! Het kan wel, maar het hoeft niet. Het kan ook zijn dat de 'Bulderaar' zich gewoon vrij voelt, vrij in doen en laten, en de ander wil uitnodigen ook vrij te zijn in doen en laten. De ander uit wil nodigen zijn/haar eigen stem te vinden en laten horen. En dat kan zelfs ook de behoefte van de 'Aanpasser' zijn. Tja. Wie zal het zeggen?

Wat ben jij geneigd te denken bij de Bulderaars?
Wat ben jij geneigd te denken bij de Aanpassers?
Ben jij een Bulderaar of ben jij een Aanpasser? Of ben jij een BulderPasser?

In ieder geval, omdat ze elkaar zo fijn spiegelen en uitdagen organiseren wij
Speciaal voor de Aanpassers de workshop: 'Gewoon Lekker Galmen'
Speciaal voor de Bulderaars de workshop: 'Gewoon Lekker Galmen'