• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_rope-1468951_1920.jpg

Tjonge, terugkijkend op de tijd dat ik nog voor de klas stond, besef ik me dat ik een groot deel van de dag bezig was de touwtjes in handen te houden. Heel veel touwtjes. Kabels. Koorden. Ik schrok ervan toen ik ze op een rijtje ging zetten.


– Ten eerste: Ik moet goed uitgerust voor de klas staan (ai, controle over de slaap, daar begint het dus mee... En wie kent dat niet, het GEBREK aan controle over de slaap)
– de klas moet er goed uitzien: rustig, ordelijk, gezellig, creatief ..... (vul maar aan met jouw eigen ideeën hierover)
– ik moet voldoen aan een bepaald beeld van leraar: te weten slim, rustig, handig, geduldig, een autoriteit, flexibel ... (eveneens: vul maar aan...)
– flexibel, inderdaad, want telkens zijn er veranderingen, en ik, jong van geest als ik ben, kan daar natuurlijk HEEL GOED mee omgaan
– ik moet met mijn stem en uitstraling autoriteit uitstralen, en
– congruent zijn, in woord en daad,
– de wijsheid in pacht hebben
– ...
– kortom: ik moet een PERFECT / MEESTERLIJK ROLMODEL zijn,
– goed presteren, want dan
– kan mijn klas goed presteren
– zodat ik blije ouders heb
– een tevreden inspectie
– een tevreden directie
– o, maar stel dat ze (ouders, collega's, andere kinderen, directie) zien dat het druk en rumoerig is, dan denken ze dat ik geen orde kan houden.
– Orde! Orde! Orde! (Een heel dik touw!)
– En ik moet het individuele gedrag van kinderen begrijpen en kunnen managen en beïnvloeden
– Ik moet zorgen voor het welzijn van ieder kind afzonderlijk
– Ook de groepsdynamiek moet ik waar nodig bijsturen
– Ik wil de kinderen op en top afleveren naar de volgende groep. Trots zijn op wat ik met ze heb bereikt. Zien jullie wel???
– want ik heb een imago hoog te houden in het team.
– Ik moet kinderen goed kunnen begrijpen, volgen, helpen. Met ALLES! Cognitief, emotioneel, sociaal, lichamelijk. ALLES moet ik weten en kunnen
– Ik moet ALLE kinderen zien. En NIEMAND mag tekort komen. Want dat is MIJN taak.
– en als ze later in de criminaliteit terecht komen, in de gevangenis, dan is het MIJN schuld. IK hebt het niet goed gezien, aangepakt, verholpen, opgelost.
– want ik moet wel ALLE problemen HANDIG oplossen.
– Ja, ik moet ALLES managen wat er in de klas gebeurt. En erom heen. En in de gezinnen. En eigenlijk weet ik ook nog wel het beste wat goed is op schoolniveau. En voel ik me ook daarvoor verantwoordelijk. Verantwoordelijkheid voor ALLES is wel zo ongeveer een sleutelwoord.
– en als ik ziek ben (Als. Want ik ga zo lang mogelijk door. Ik heb ook CONTROLE over mijn lichaam en mijn eigen welzijn. Ik stel ziekte uit tot de vakantie!!!! Ja!!! ), maar als ik dan toch onverhoopt ziek ben, dan regel ik het liefst zelf de vervanging. Want ik weet het beste welke leerkracht goed is voor mijn groep. Past bij mijn groep. En als er geen vervanging is, dan ga ik me daar de hele dag rot over voelen. Schuldig. Zwak. Dat ik zelf ziek was. Een teken van zwakte. Zeker!
– en wat ik dan ook ben als leraar: ZWAK mag ik in ieder geval NIET zijn. NOOIT zijn.
– En als ik dat dan per ongeluk toch, af en toe, ben,
– of tekort schiet op 1 van de andere punten, of meerdere (stel je voor), dan
– VAL IK DOOR DE MAND als leraar.

En dat is het ergste dat kan gebeuren. Dan kan ik beter ander werk gaan zoeken. Of een andere opleiding gaan doen.

Nee, ik vond het niet meer zo leuk, voor de klas staan. Het gaf me teveel druk en spanning. De vakanties waren zelfs te kort om bij te tanken. Gek he! Bovendien wilde ik meer met creativiteit, spel, muziek, drama. Dus ging ik een andere opleiding doen. Ik werd dramatherapeut.

En nu, na jaren werken als dramatherapeut, met kinderen, groepen, ouders, op scholen, heb ik een paar dagen ingevallen als leerkracht, om weer voeling te krijgen met het onderwijs van binnen uit. Hup, direct stapte ik terug in het moeten bieden van structuur, het zoeken naar grip, orde, het willen en moeten managen van alles en iedereen, het liefst op de wijze zoals de eigen leerkracht dat ook altijd doet. En ik merkte dat ik dit niet KAN, dit invallen. VIEL IK EVEN DOOR DE MAND!

Maar ik WIL het ook niet.
Want het kan echt anders, dat merk ik ieder jaar in terugkerende langer durende projecten op scholen. Daar kan ik echt iets opbouwen!
Ik zet dan direct in op Medeverantwoordelijkheid. Zelfstandigheid. Eigen leiderschap van alle groepsleden. Creativiteit! Afstemming. Hier. Nu. Dát is mijn koers. Dáárop richt ik de lessen in. En bekrachtig ik kinderen.

En trots dat ze dan zijn, als ze in een laatste les alles zonder tussenkomst van mij overleggen, regelen, verzinnen, uitvoeren, afronden. En ja, eerlijk gezegd ben ik dan zelf ook supertrots! Op mijn lef. Op mijn vertrouwen. Op de mogelijkheden van de kinderen! Het werkt! Het kan! En het geeft allemachtig veel voldoening om te zien hoe kinderen zelf hun touwtje in handen nemen. En ik deze dus met een gerust hart los kan laten. WIN-WIN!

Krijg jij het al benauwd als je eraan denkt dat de vakantie straks weer voorbij is? Heb jij ook genoeg van al die touwtjes? Die druk? Die spanning?
Kom dan zaterdag 3 september naar "Mijn klaslokaal, het podium ... ".

Je leert los te laten. Te ontspannen. Te improviseren. Vanuit eenvoud. Vanuit Niets. En je legt daarmee een mooie basis voor jouw klaslokaal; het podium voor jou en de kinderen in je klas. Welk theaterstuk gaan jullie spelen?

Ja, het vraagt een dag tijd, maar je krijgt er RUST , VERTROUWEN, ZIN en ENERGIE voor terug.