• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_clerk-18915_1280.jpg

In beroepen waar je veel moet spreken is de staat van je stem van groot belang.


Toen ik de PABO deed, en mijn eerste stages had, werd al snel duidelijk dat het veelvuldig spreken een aanslag was op mijn stem. Ik had al langer wat stemproblemen, vond het zelfs wel stoer en sexy om hees te klinken. Als we op kamp, of schoolreis waren schreeuwde ik lustig mee, om aan het eind van de dag of de week te kunnen laten horen dat het GEWELDIG was geweest! Fantastisch! Eén groot feest! Waarna mijn stem een week nodig had om weer wat te herstellen. Achteraf gezien heel vreemd, dat ik zo onzorgvuldig met mijn stem om ging, want zingen is zolang ik weet mijn grote passie. En zingen wordt wel erg lastig met een hese stem.

Op de PABO was direct het advies: naar de logopedist!

Ik heb dat, gelukkig ter harte genomen, en heel veel geleerd over ademhaling, ontspannen, resoneren, loslaten, articuleren, etc....
Een hele proces van aandachtig kijken, gewaar worden, bewust worden, wat ik nu eigenlijk deed met mijn adem, mijn stem, en hoe ik de 'overprikkelde' signalen tijdig op kon pikken tijdens mijn werk. Want immers:

Je spreekt een hele groep toe. Maar je wilt ook iedereen persoonlijk aandacht geven. Het is gezellig, dikke lol, maar dan moet er ook weer gewerkt worden. Je ontmoet ook weerstand in de klas. Er is rumoer en jij wilt er even overheen. Er is een conflict, jij bent in conflict. Je wordt onrustig door tijdgebrek, of door dingen die nog moeten gebeuren, je bent in de pauze heen en weer aan het rennen om dit en dat nog even te regelen. Een toets is bijzonder slecht gemaakt. Hoe kan dat? Iemand houdt je staande, stelt je een vraag, maar je zou nog ... Al deze drukte, onrust, stress, spanning slaat, uiteraard, direct op je stem. Dus als je stem daar al gevoelig voor is, wordt dat voor de klas bijna vanzelfsprekend erger.

Hoe is het met jouw stem? Nu? Op dit moment?

De staat van je STEM is een mooie weerspiegeling voor je staat van ZIJN. Dus neem op gezette tijden even pauze om af te stemmen op je eigen stemgeluid. Spreek je hoog? Hard? Hees? Heb je je keel en gezichtsspieren ontspannen? Je schouders? Je buik? Gaat bij de ademhaling je buik in en uit?
Ga even zitten. Zak even onderuit. Leg je handen op je buik en adem eens even diep in en uit. Zucht een paar keer diep. Zeg een paar keer hardop 'hè hè' Gun jezelf letterlijk een adempauze.

En het mooiste is: je gunt op zo'n moment ook je klas een adempauze. En ook zij hebben dat wel verdiend!

Wedden dat de toon die je daarna zet voor jezelf en je groep dieper en meer ontspannen is?!

Is het een idee om het in te plannen in je rooster? 9.00-9.05: adempauze. 9.30-9.35: adempauze. 10.30-10.35: adempauze (geen gek idee, na het buitenspelen. Even ontladen en weer aankomen in de klas, zakken in rust) etc.
Maar alleen doen, vanuit behoefte aan rust, he, en niet vanuit de stressgedachte 'O nee, hè, er staat ook nog adempauze op het rooster. Ben ik er weer niet aan toegekomen. Grrr'.