• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_witch-1042034_1920.jpg

Een invalochtend in twee groepen 4: 4a, 4b, beide twee uur.


Voor mij was dat een prachtige mogelijkheid om sfeer te proeven, te observeren, rollen en rolpatronen te ontdekken, naast elkaar te leggen ... of juist niet!

'Wij gaan 's morgens altijd even bij de deur staan om de kinderen een hand te geven', was mij verteld, door een van de juffen. Dus dat deed ik, bij groep 4a. Slappe handjes, onwillige handjes, warme handjes, stevige handjes, al dan niet vergezeld door oogcontact, een naam, of een opmerking. Er vormde zich al snel een groep kinderen om mij heen, die van alles te vertellen had. Tegelijkertijd. Gezellig!

Maar goed, geleerd van de vorige keer, iedereen hup hup hup op de plek, afspraken maken en dus NIET DOOR ELKAAR praten, want dan horen we elkaar niet goed! Toch? Prima, maar er moest en mocht nog wel het een en ander verteld worden, voordat we aan het vastgestelde programma zouden beginnen.

Een meisje, in een zwarte jurk, met voile, sluiers, kant en hoepels, vertelde dat ze die middag heks mocht spelen in een voorstelling. Een ander meisje viel haar bij: 'En ik ben de tovenaarsleerling. Nououou! (haar stem boog van hoog naar laag) Ik wou zo graag de tóvenaar zijn'.

Ha! Dramatherapeut als ik ook ben zag ik mijn kans schoon. 'Tovenaar? Waarom zo graag de tovenaar?'
'Nou, omdat je dan alles kunt toveren wat je wilt'.
'Wat zou je toveren dan?'
'een hond, een cavia, twee kippen en uh een pony, en een stal...'

Aha, een dierenliefhebber. De andere kinderen raakten enthousiast. 'Juf, juf, ik...' En om de beurt vertelden de kinderen wat ZIJ dan zouden toveren. De ene wens nog mooier dan de ander. En heus niet allemaal een rode jaguar, een zwembad en een tennisbaan. Nee, de variatie was groot en daardoor bleef het heel interessant wat ieder graag zou willen. En werd het ook direct persoonlijk. Je zou hier mooi mee verder kunnen gaan: als ik geen programma had gehad, had ik dat gedaan. Dan was ik misschien ook nog wel terug gekomen op de heks, en had mijn lessen voor die dag gekoppeld aan dit thema. Hoe leuk kan rekenen worden als je gaat rekenen met spinnenpoten, of kakkerlakken, die je dan eerst gaat maken van touwtjes, folie of papier. Dat is een vorm van onderwijs die mij heel erg aanspreekt en bonst van leven.

Dit bonzen van leven nam ik mee naar de tweede groep 4. Die na de pauze moe en bezweet binnenkwam. De kinderen keken me een beetje vreemd aan. O ja, er was nu iemand anders. Geen hand, dat doe je geen tweede keer op een dag, en dat maakt het contact inderdaad anders. En deze groep was natuurlijk ook anders. Anders, Jolanda, Anders!!!

Met mijn prettige ervaring in de andere groep 4 dacht ik: 'Mwoah, laat ik ook hier eens vragen wat ze zouden toveren als ze tovenaar waren. Dat is hier ook vast wel een leuke vorm van kennismaken'.

Huh, dat kwam natuurlijk uit de lucht vallen voor deze groep. Hoezo tovenaar... Waarom... Wat bedoel je ... Nou toe maar dan, als jij dat dan zo graag wilt... Dit zeiden ze niet hoor, maar zo voelde het voor mij; het enthousiasme was niet erg groot, en de betrokkenheid bij elkaar ook een stuk minder. En ik zette het, eenmaal deze weg ingeslagen, toch door.  En de verhalen waren als een vuurtje
dat
langzaam
uit
gaat

Maar snel aan het werk dan! En dat was prima, hoor, ze hebben veel gedaan, deze kinderen van groep 4b.

Na deze ene ochtend weet ik natuurlijk niet welke sfeerverschillen in de groep met mij te maken hadden, en welke verschillen er inderdaad ook zijn. Daarvoor zou ik er vaker moeten komen. Om te proeven. Te observeren.

Maar duidelijk is: De ene groep 4 is de andere groep 4 niet. Het ene moment is het andere moment niet. Wat de ene keer werkt, werkt de andere keer niet of minder.

Dus, zegt mij dit nogmaals:

Voel! Ga in gesprek! Stem af! Vraag door! Zo kom je iets op het spoor dat bij een groep leeft en heb je de volle betrokkenheid. Nu was ik degene die het spoor bepaalt, zoals natuurlijk best vaak gebeurd in het onderwijs. Maar hoe bruisend is het wanneer EERST de input uit de klas komt en je als leerkracht DAN pas het spoor kiest en verder uitwerkt. Improviseer!

Wie werkt er al zo? De hele week? Bepaalde momenten? Ik hoor het graag!