• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
conflictgezin.jpg

NEE! Ik ben geen voorstander van het harmoniemodel*.


* Definitie: onderhandelingsmodel waarin partijen met uiteenlopende belangen proberen conflicten op te lossen door overleg en samenwerking

Simpelweg omdat ik in mijn ontvlambaarheid niet altijd even open sta voor overleg en samenwerking, en dus niet aan de definitie en de bijbehorende verwachtingen kan voldoen; Ik heb alweer, ongenuanceerd, iets gezegd, vanuit gekwetstheid, of overtuiging. Of mijn gezicht sprak, alweer, boekdelen. Mijn ogen schoten vuur. En, 1,2,3,4,5,6,7,8,9,10, ik telde heus wel tot tien (of 6, of 4), om er vervolgens alsnog uit te flappen, wat ik probeerde in te slikken.

Ik vraag me af: Zou ik JA! zeggen tegen het harmoniemodel als ik zelf wat rationeler, rustiger, flexibeler was aangelegd? Vind ik overleg en samenwerking het uitgangspunt in tijden van conflict?


Tja, ik denk: als IK niet zo extravert, of direct, of nukkig, of bokkig zou zijn, zou iemand anders het wel zijn. Dussss. Heb je daarmee te dealen. Hoe dan ook.

Het harmoniemodel klinkt als een model waarin conflicten het liefst worden voorkomen en vermeden. En ik denk dat conflict dat er nu eenmaal is, maar beter zichtbaar kan worden gemaakt. Dat vraagt lef, want het leidt maar zo tot chaos. Woede. Ontploffingen. Onduidelijkheid. Paniek over de mogelijke afloop; Eventueel beschadiging van een relatie, beschadiging van vertrouwen en veiligheid??? Verwijdering. Verdriet. En hoe pak je het in en na de chaos op? Is de lading eraf? Is er spanning verdwenen? Is er ruimte voor gesprek? Zo nu niet, wanneer dan wel?

Want hoe dan ook vraagt conflict en uit elkaar drijven uiteindelijk weer om verbinding.

En dan, pas dan, komt het harmoniemodel om de hoek: luisteren, praten, overleggen, ruimte geven, ruimte nemen, (en ja, ook hier nog weer kleine opvlammingen, tranen, gevoeligheden, onbegrip, kwetsuur, maar toch ook) samenwerken, aanvullen, meedenken, stiltes die vallen... En de invallen die in die stiltes ontstaan de ruimte geven.

Nee, ik geloof ook niet in OPLOSSEN, in de zin van 'een oplossing zoeken voor een probleem'. Ik geloof wel in INVALLEN die een verrassende Nieuwe Kijk kunnen bieden op het geheel. Invallen die komen van een plek waar je met ratio niet kunt komen; In de ruimte die ontstaat na de chaos. Chaos moet je dus niet willen vermijden. Want zo ontdek je ook niet de pareltjes die op kunnen duiken. En leiden tot oplossen, letterlijk, van de spanning. Alsof het wegsssssssssijpelt uit al je poriƫn, van kop tot teen. Sssssssttt. Waarop het echt weer stil wordt. Leeg. Zacht. Opgeruimd.

Zo volg je dus met elkaar de weg van harmonie naar conflict naar chaos naar verbinden naar stilte.

Zeg ik dan JA tegen gevecht en geweld, die in zo'n uitbarsting kunnen ontstaan? NEE, natuurlijk niet. Het is absoluut de kunst deze destructieve onmacht te voorkomen. Hoe? In ieder geval door te weten dat conflict niet vermeden hoeft te worden. Dat haalt nl. al de helft van de spanning weg!
Nog eens een deel van de spanning verdwijnt als je (meermaals) hebt ervaren dat je er met elkaar op kunt vertrouwen dat jullie dat kunnen, omgaan met conflicten, dat jullie 'de weg hier doorheen' kunnen gaan. En hoe veilig kun je je voelen, wanneer je weet dat zelfs jouw ontvlambaarheid welkom is!

Wat is jouw ervaring met conflict? Wat zijn jouw overtuigingen over conflict? Hoe doe jij/doen jullie dat, in je gezin, in je relatie, of op je werk?

* Voor licht ontvlambare en anderszins vlammende vrouwen, die worstelen met de gevolgen van hun temperament in hun gezin, is er vrijdag 26 februari de workshopdag: 'De Vlammende Vrouw in haar gezin'. Wanneer je wilt deelnemen, geef je dan snel op via de mail, want er is maar plek voor max. 12 personen. Zo kunnen we ook echt diep op persoonlijke vragen en ervaringen ingaan.
* Donderdag 11 februari is het tweede Open Podium, van 19.30 - 21.30, met het thema 'Hoe herken ik mijn pure vuur': Vlam ik vanuit nurture of nature?? Laat je even weten of je komt?