• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_boom.jpg

Een tijd terug schreef ik de MoederMonoloog 'Hak op Tak'.

Het is niet perse een MoederMonoloog, het is vooral een scene uit het leven van een vrouw

Die voortdurend van de hak op de tak springt.
Die van de ene impuls in de andere rolt.
Die aan de voorkant niet meer weet wat de achterkant aan het doen is.

Ik ontmoet met regelmaat zo'n temperamentvolle vrouw, die zich volop herkent in 'Hak op Tak'. Haar brein borrelt en pruttelt en klutst en klotst en stroomt over van ideeen. Minimaal 90% van die ideeen kan niet worden uitgevoerd, door tijd, geld of energie gebrek. En het gevaar bestaat dat ze enthousiast begint aan de overige 10%, maar al snel weer afhaakt, omdat een nieuw idee haar brein bezet. Doodmoe zou je ervan worden. En gefrustreerd, omdat dingen niet lukken, of in de kast verdwijnen, of via een veel te lange route uiteindelijk pas worden gerealiseerd.


Ja, dat klopt, enerzijds. Maar anderzijds geeft het ook massa's energie. Een borrelend brein werkt bijna verslavend, het is een stroom waar je graag in verblijft en die je ook veel te bieden heeft. Zonder mijn borrelende brein zat ik hier nu niet mijn verhaaltje te tikken, dit onderwerp te overdenken, en nieuwsgierig te zoeken naar dat wat mij helpt om te kaderen, te sturen, te realiseren, te creeren.

Mijn zoektocht draait om de volgende vraag: Is het nou goed voor een borrelend brein om

Drie dingen te plannen voor de dag die komt
Of
Gewoon te gaan zitten, te beginnen en te kijken wat de dag brengt.

Wanneer ik uitsluitend ga zitten, ga beginnen en kijk wat de dag me brengt bestaat de mogelijkheid dat ik alleen maar wat pingel op de piano, of wat krabbel op papier. Ongefocust. Impulsief. Leidend tot losse flodders.
En het andere, werken vanuit een structuur, werkt voor mij niet handig, omdat ik er altijd van afwijk en mijn brein gaat waar het eigenlijk niet moet gaan. En dat ook nodig heeft om tot een Nieuwe Kijk te komen.

Wat mij helpt is het volgende: de Hakken en de Takken zitten vast aan de stam en de wortels. Wanneer ik mij herinner wat mijn wortels zijn, wat de basis is van mijn zoektocht, dan kan ik gerust gaan zitten, beginnen en kijken wat de dag me brengt. Meer focus en richting geeft het wanneer mij ook duidelijk is wat de stam is. Dat wat vervolgens groeit uit deze stam en deze wortels is altijd zinvol in mijn onderzoek. Wanneer ik nl. weer dingen ontdek, dan wil ik dat, van nature, ook weer kenbaar maken en stap ik als vanzelf naar buiten. Zoek ik contact met anderen, om ergens op door te vragen, of te vertellen over wat ik doe. Ontwikkel ik een programma, vormt mijn methodiek zich verder,  groeit mijn 'autoriteit', en doe ik organisch wat ik anders volgens een vaste structuur had moeten doen. Alleen dit werkt fijner! En gepassioneerder! En komt van binnenuit en is dus krachtiger!

Dus:
Benoem voor jezelf de wortels! Bij mij is dat de zin: Hier en nu waarnemen en van idee naar vorm brengen (zie mijn chaostheorie, nauw verwant aan dit onderwerp).
Benoem voor jezelf de stam! Bij mij is dat 'Temperament'
En ga vervolgens aan de slag met de takken! Bij mij is dat vandaag het schrijven van dit blog: Van de Hak op de Tak. En hoe fijn: schrijven ordent, ankert en structureert ALTIJD! 

Veel Hak op Tak plezier!