• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_P1050842.JPG

'Veel plezier met spelen',


zei mijn zoon vanochtend, voordat hij vertrok richting Zwolle. Hij kreeg weinig aandacht van mij, ik zat (alweer) vastgekluisterd aan mijn loopstation, geluiden te stapelen.

Ken je dat, een loopstation? Je neemt, bijv, een basisritme op - padam papapadam papapada pa da pammm - en zoekt er dan een nieuw geluid of ritme bij. Dat voeg je toe aan je basisritme. Tot jij denkt dat het klaar is, 'vol' genoeg is. En dan heb je een mooie basis om een liedje overheen te zingen.

Erg leuk, want je weet nooit wat er komen gaat, waar het naar toe gaat, welke sfeer je gaat creëren.

Dit keer ontdekte ik dat ik een bestaand lied van Regina Spektor over mijn gemaakte muziekfragment kon zingen.
Ik zocht naar het juiste ritme, speelde met de melodie, de tekst - die ik eigenlijk niet goed kende, dus ik maakte er maar wat van, so what, niemand die het hoorde - en raakte Pats Boem uit mijn ritme toen mijn zoon binnenkwam.

Ja!

Dat is wat vaak gebeurt: Je zit ergens helemaal in, bent volop aan het uitproberen, experimenteren, luisteren, horen, afstemmen, of wat jij dan ook maar graag doet ...

Iemand komt binnen, je raakt eruit, de draad kwijt, en

Pats Boem

Daar komt Oordeel binnen:

'Sorry hoor, maar dat klinkt nergens naar. Wat ben jij nou aan het doen? Ritmisch zit je er steeds naast, heb je überhaupt een idee wat je aan het zingen bent? Zou je trouwens ook niet aan het werk? En leg het nu sowieso maar aan de kant, want je zoon kan ook wel wat aandacht gebruiken'.

Maar de Speler denkt:
'Ga maar gauw weg, want dan kan ik weer verder.

Of, nou ja, ik kan ook wel verder als jij er nog bent. Dat zou ik nl. het liefst doen, gewoon doorspelen als er anderen bij zijn'.

En dan rijst de vraag: Wie wordt gehoord? Het Oordeel of de Speler?

Ik verkoos te luisteren naar de Speler, en ging, toch iets minder vlammend en volop, verder.
'Wacht', zei mijn zoon, 'mag ik?' En tot mijn verbazing kwam hij naar de microfoon, luisterde, en gooide er twee 'Joehoes' tussendoor (iets rapperigs, ik weet niet precies). Smeerde toen zijn boterhammen, trok zijn jas aan en zei:

'Veel plezier met spelen'.

Lijkt het jou ook niet heerlijk zijn om volop te kunnen vlammen; niet alleen in je eentje, maar vooral ook tussen anderen?

Hmmmm.