• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
afgewerktbeeldje.jpg

Vanochtend was ik uit pure wanhoop aan het schoonmaken geslagen.


Al enkele weken verlies ik mezelf, in mijn vrije tijd, in nutteloze, zich herhalende facebook- en twitter checks, online spelletjes, thrillers lezen en kijken, hier en daar wat onkruid wieden... Allemaal prima, zo in de vakantie, maar de vakantie is inmiddels toch echt voorbij en ik bleef toch echt nog hangen in dit geestdodende gedoe. Dit terwijl ik vóór de vakantie flink op koers lag, met al mijn plannen!

Tijdens de schoonmaak zag ik in de vensterbank mijn 55 stukken zeepsteen liggen. Deze stenen liggen al een tijdje te wachten tot iemand ze ter hand neemt, om er 'iets van te maken'. Ze zíjn al wat, daar niet van, maar met een mes, een vijl, een rasp en schuurpapier kun je er ook vrij eenvoudig iets anders van maken. Om uit mijn impasse te komen besloot ik in ieder geval een stukje in mijn hand te pakken, en dan maar te zien...

te zien ...
te kijken ....
waar te nemen ...
gewoon, nu, ...
(2 van mijn kernwaarden die de gangmakers zijn voor mijn leven. Klik hier

En ja!
Het werkte weer!

Ik liet het koude stukje steen van mijn ene in mijn andere hand glijden, draaide het om en om, pakte een mesje en haalde alvast wat scherpe randjes weg, ik keek weer eens en hop, het eerste idee diende zich aan: 'Als ik nou hier wat wegsnijdt, lijkt het net een hoofd, en wacht, dan kunnen hier de benen'.
En mijn mesje won aan snelheid en vastberadenheid. Vanaf dat moment kwam ik in een zeer welkome afwisseling van kijken, denken, voelen en doen. Vormen ontstonden onder mijn vingers en bij aarzeling of blokkades gaf ik mezelf de geruststellende, want niet op resultaat gerichte, gedachte mee: 'Ik mag zo stoppen, het gaat om het op gang brengen van de ideeën. Het gaat om bewegen. Het gaat om verbeelden. Het gaat om borrelen, een bonzend hart, het zien van mogelijkheden. Als ik nu stop, is dit beeld wellicht een mooie inspiratie voor iemand anders om er mee verder te gaan.'

Ineens moet ik denken aan de keren dat ik om en om, met een ander, met iets aan de slag ging: met een tekening, een stuk tekst, een schilderij, een toneelstukje, what ever... Je maakt iets, iemand anders kijkt ernaar, gaat er mee verder, ziet iets wat jijzelf niet had gezien, zodat jij er weer naar kijkt en er mee verder kunt, in een oneindige creatiespiraal leidend tot immer weer een verrassend resultaat. Niet perse mooi, niet perfect, niet kunstzinnig, niet iets met een oordeel, niet iets waar je überhaupt iets van moet vinden – want dat zet je creativiteit alleen maar vast – behalve dan dat je jezelf verrast. Dat de ander je verrast. Dat je iets hebt gemaakt dat je van tevoren nooit had kunnen bedenken. Dat ontstond simpelweg doordat je ermee bezig was. Maar dat ook iets heel anders had kunnen worden. Omdat de mogelijkheden van alleen al dat kleine stukje steen, dat notitieblaadje, die ene kwast, die ene hoed, die pen, die schaar .... oneindig zijn.

Wat een vrijheid
Wat een ruimte
En wat een herontdekking van wat je wilt, kunt, nodig hebt ...

Dus: zit jij
Vast
Gevangen
in een Impasse
En heb je dringend behoefte op gang te komen, te ontdekken, koers te kiezen, te borrelen, te creëren, te leven ..

Pak iets in je handen
Pak een stuk gereedschap
Draai het om en om
Begin met de ruwe randjes
Zet die eerste stip
Maak die eerste klank, die eerste foto
Druk die eerste toets in
Schrijf de eerste letter, dat eerste woord
.....

Want het begin is het moeilijkst
De rest volgt vanzelf

Denk je alsnog: 'Ja, bij jou misschien, maar niet bij mij ...'

Maak dan een afspraak voor een 'Om en Ommetje' met mij: dit leidt gegarandeerd tot beweging, een Nieuwe Kijk.

En natuurlijk, want anders stond het niet op deze site spits ik deze creatiespiraal graag toe op het maken van een mooie collage, een twee-drie-of-meer-luik. Zodat je zichtbaar houdt wat jou doet leven!