• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_rose-695215_1920.jpg
Er zijn heel veel gedrags- en communicatie modellen die je inzicht geven in wie je bent en hoe jij je daarmee verhoudt tot de ander.
Ik heb er veel bekeken, uitgeprobeerd en gebruikt in mijn therapieën en coaching van opvoeders en leraren.
Denk bijvoorbeeld aan de Roos van Leary, de Roos van Axen, het Enneagram, de Disc – kleuren test, de 4 elementen en zo zijn er nog veel meer 'rozen'.

De kern van al deze modellen en de testen die erbij horen, is dat ze in beeld brengen wie je bent. En gek genoeg willen mensen dat ook steeds weten: Wie ben ik. Ze doen de test en herkennen dan, 'Ja, dat ben ik, helemaal, wat bijzonder! of 'Nee, daar herken ik me helemaal niet in. Wat gek dat dat eruit komt, maar als dat eruit komt, tja, dan zal het wel zo zijn'. Vul maar in: wat is jouw reactie op dit soort tests?
We willen graag gezien worden in wie we zijn. Gezien worden in onze authenticiteit.

Maar wat jammer om DAAR de focus op te hebben. Om de focus te leggen op WIE JE BENT, OP DIT MOMENT. Want hoe subjectief is dat gegeven. En wat een beperkend idee. Het legt jou, en ook de mensen in je omgeving, muur-vast, als je niet oppast.

'Ik ben een echte havik!'. Tja, dan wordt het behoorlijk lastig een 'hond' te zijn. Terwijl er ongetwijfeld momenten zijn dat je de kenmerken van de 'hond' ook in jezelf zou kunnen herkennen, mocht je daar de focus op hebben.

'Ik ben een Water type, met ook een vleugje Lucht'. Wedden van niet? Wedden dat je ook Aarde en Vuur bent? Anders zou je de hele tijd op je kont zitten denken en voelen...

'Ik ben rood!'. Hmm. Maar er is heus de mogelijkheid in je om blauw te zijn. Sterker nog, jij hebt alle kleuren van de regenboog in je.

Het liefst gooi ik al deze modellen overboord, en leer ik mensen spelen met het enorme rolrepertoire dat ze in zich hebben en kunnen ontwikkelen. Natuurlijk ben jij een leider (en wat voor een!), maar je bent ook een volger, een sarcast, een grapjas, een neuroot, een twijfelkont, een jankebrok, een klaaggeest, een wegkruiper, .... Geloof je het niet? Voel je een groot NEE? Stap dan even in de schoenen van een clown. Denk even die rode bol op je neus. 10 seconden. Wat gebeurt er? Of stap 10 seconden in de schoenen van de koning. Voel je lichaam reageren. Of 10 seconden in de schoenen van een olifant. Hoe zou je lopen? Wedden dat je direct associaties gaat vinden die passen bij jou? Jouw lichaam, jouw zijn, jouw ervaringen, jouw denken... Want natuurlijk geef jij al die rollen op jouw eigen authentieke wijze vorm.

En waarom zou je dat doen?

Om beweeglijk te blijven
Om jezelf en de mensen om je heen niet vast te leggen
Om te voelen dat alles mogelijk is
Om te spelen op dit werelds podium
Om te ervaren hoe je omgeving daarop reageert; wat spiegelt het je?
Om op reis te blijven en te ervaren dat je meer, meer, meer bent dan je ooit had gedacht
Om te kunnen kiezen
Om je volgende verlangen te volgen (Ha, nu was ik een tijdje de Chaoot. Hoe zou het zijn om de Rust Zelve te zijn?)
Om volop tot bloei te komen (als een echte roos, niet als zo'n omkaderde en in vakjes ingedeelde...)

En tegelijkertijd om te ervaren dat jij dat alles niet bent. Al die rollen, je bent ze niet. Je kunt erin stappen, en er weer uitstappen. Jij bent de waarnemer. En die is onbewogen, gek genoeg. Die is rust. Die was er altijd al, bij alle rollen die je hebt gespeeld en zijn verdwenen, en die zal er ook zijn bij alle rollen yet to come.

En dit geeft mij een enorm gevoel van vrijheid. En relativering. En lichtheid. En zorgeloosheid.

All the world's a stage, and all the men and women merely players.

Amen.