• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_sky-191605_1920.jpg
Ik dacht altijd dat transparantie was: open en eerlijk naar je gevoelens, gedachten, gedrag kijken en dit benoemen, zichtbaar maken.

Nu realiseer ik me: Pas daarná ben ik transparant. Wanneer gevoelens, gedachten, en bijkomend gedrag, er niet meer is.

Hmm. Maar dan is er natuurlijk ook een: daarvóór.

En, nu ik erover nadenk, dan moet er ook een 'Tijdens...' zijn. He ja! Dat voelt goed. En dat is dan niet het zichtbaar maken van alle gedoe, niet DIE openheid en transparantie, maar dát wat erbij, eronder, erom, erin, aanwezig is.

Wanneer je je gevoelens, gedachten, gedrag, je overtuigingen, meningen, oordelen, aannames, vooringenomenheid, je verhalen, je geschiedenis, zichtbaar hebt gemaakt, in beeld hebt, herkent, dan kun je loslaten. Vrij zijn van.. En ben je transparant. Dan kan een opmerking van een ander, gevoel van een ander, gedrag van een ander, uitstraling van een ander, dwars door je heen gaan, zonder je te raken.

Kijk nog eens naar de foto's boven aan deze website. Een ervan is gemaakt aan het eind van de fotoreeks waarin ik allerlei emoties doorleefde, zichtbaar maakte.
Als ik deze foto zie, zie ik NIETS. Dát gevoel. Nee; Die leegte. Nee; Die transparantie. Ja. Dáár voel ik me heerlijk! Vormloos. Eindeloos. Vrij. Zie je welke foto ik bedoel?

In die transparantie kunnen ideeën je invallen, kun jij deze eventueel 'vastpakken', 'vorm geven' en weer loslaten. Of niet;
Jij BENT die transparantie. Zie je hoe je jezelf telkens weer dichtmetselt? Hoe weerstand je troebel, modderig, klonterig maakt? Of zie je hoe transparant je bent?