• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_youth-570881_1920.jpg
Stel het je eens voor. Een 'duet'. Jij en een ander.

Je lief? Je dochter, zoon? Je moeder? Je vader? Een collega? Met wie wil jij wel een duetje zingen? Of juist niet? Ieks?

Maar stel je toch voor:

Samen 'stem je af' om een lied te zingen dat nog nooit is gezongen. Een lied dat gewoon tussen jullie mag ontstaan. Zoals het in real life ook gaat: Samenwerking ontstaat, dat kun je niet plannen, of regisseren. Er ontstaat synergie..., of niet....

Maar wat is er dan toch nodig voor synergie? Voor een 'duet' waar je beide in vuur en vlam staat? En elkaar speels verrast met creativiteit, lol, lef, en .... sprankelende ideeën! Waar je in je eentje nooit op was gekomen.

De wijze les van deze dag was: Wanneer je de gezamenlijke grondtoon gevonden hebt - en die is er maar zo, want mensen zoeken toch in eerste instantie contact, harmonie - hoef je daarna eigenlijk alleen maar AF TE STEMMEN OP JEZELF.

Dat lijkt tegenstrijdig hè! Je zingt een duet, maar stemt af op jezelf.

De grootste valkuil bleek de hele dag dat we de neiging hebben OP DE ANDER af te stemmen om van daaruit te komen tot Magische Meerstemmigheid (Lees: Sprankelende Samenwerking). Maar dan kom je er NIET! Je blijft zoeken, en achter elkaar aan lopen. Je slaat steeds de plank, uh, de toon, mis.

En nog een valkuil: we maken het VEEL TE INGEWIKKELD!
Houd het gewoon eenvoudig. En dat is heerlijk!

Ga gewoon zingen, vanuit die grondtoon en het octaaf dat erbij hoort. De grondtoon is er, daar kun je altijd naar terug, als je elkaar 'verliest' in het spel, en in de 'eventuele ingewikkeldheid'.

Wanneer jij je er volkomen, vol vuur in stort, inspireer je de ander. Wanneer de ander zich er volkomen in stort, inspireert hij/zij jou. Je luistert ernaar, pakt het op, vult het aan, danst er om heen, of geeft een heel nieuwe, verrassende impuls.... Een spel van horen en gehoord worden. Van volgen en gevolgd worden. Van leiden en geleid worden. En niets van dat al. Een spel van, dan pas, Samen. En je daar helemaal aan overgeven.

Maar meestal houden we ons in, wachten we af, passen we ons aan, zijn we bezig met de ander, .... En hoor je een ingehouden duet, een veilig duet, een voorzichtig duet. En, laat ik eerlijk zijn, een gespannen duet.

Dus: Kom jij er niet uit, met een ander? Stokt het duet? Terwijl je op zoek bent naar vuur? Synergie?
Zoek de grondtoon / pak elkaars hand,
stem af op jezelf, op eenvoud,

en SPRING!