• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b
b_768_0_16777215_00_images_women-1884416_1920.jpg
Zonder mijn opleiding tot dramatherapeut en stembevrijder was ik vast nog steeds boos, gefrustreerd, gespannen, .... En gescheiden, vermoedelijk. Alleen.

Denk ik.

Want tja, dat zul je nooit weten. Waarschijnlijk had ik dan wat anders gezocht/gevonden om aan de slag te gaan met mijn innerlijke gedonder en gedoe.

In ieder geval is spel, zang, (stem)expressie voor mij een geweldig middel (gebleken) om me steeds vrijer te voelen.

Dit weekend was ik weer in Rotterdam, voor mijn opleiding Stemwerk. In 1 van de oefeningen werd ik, met mijn ogen dicht, als een bal heen en weer gestuiterd, gegooid, geduwd, ..... EN opgevangen! Steeds weer. Soms NET voordat ik de grond raakte. Kun je je voorstellen welke geluiden er uit mijn strot kwamen? :-)

En ik vond het geweldig! Na afloop, toen iedereen mij stralend aankeek, allemaal verrast door het spel en de mogelijkheden, zei ik: 'ja, JULLIE deden dat!'. Maar nee, dat was niet helemaal waar, realiseerde ik me. Zij deden dat, omdat IK me er helemaal aan overgaf. Ik. Wie had dat OOIT kunnen denken!

En dat geeft me een gevoel van vrijheid!

Het enige dat me vaak in de weg zit, is mijn hoofd. Mijn gedachten die zeggen: Dat kan niet. Pas op! Je bent niet sterk genoeg. Niet lenig genoeg. Niet ver genoeg. Niet niet niet. Pas op. Teveel pijn. Te oud. TE.... Te te te. Maar mijn lichaam spreekt een andere taal. Mijn lichaam zegt dat ik die gedachten wel los kan laten. Dus. Luister ik naar mijn lichaam.

Het enige dat ik ervan over heb gehouden is spierpijn. Zelfs daar ben ik blij mee! Alsof mijn spieren me zeggen: 'Hallo, hier zijn we. Verwaarloos ons niet zo. Train ons maar wat meer, dan kunnen we het nog gemakkelijker aan!'