• jbanner1
  • jbanner2
  • jbanner3
  • jbanner4
  • jbanner5
  • jbanner6
  • jbanner7
  • jbanner8
  • jbanner9
  • jbanner9b

jolandakoffer3

Mijn naam is Jolanda Mulder; docent, dramatherapeut, creatief denker-en-doener, in-beeld-brenger cq fotograaf, ....

Het meest vervullende dat ik ken, is het duiken en rondzwemmen in mijn 'borrelput vol ideeën en mogelijkheden'. Ik hou ervan te associëren, verbeelden, maken, scheppen, improviseren. Dit doe ik graag alleen, maar ook samen met anderen. Ik geniet ervan vragen, ideeën, meningen, gebeurtenissen van verschillende kanten te bekijken en zo te belichten dat je er weer nieuwe energie door opdoet, er anders tegenaan gaat kijken; dat je weer zin krijgt, je rijkt voelt, nieuwe stappen kunt en gaat zetten. Ik geniet van (initiëren en aanzwenken van) synergie, brainstormen, aanvullen, met elkaar meedenken en vooral, DOEN: op een podium, met een kwast, of met de pen in de aanslag; het maakt me niet uit. Ik hou van de verrassingen die je dan tegen kunt komen en omarm het gevoel: 'Tjonge, wie had dat ooit gedacht  ....'.

Ik ken de valkuilen en de meeslepende kracht van vurigheid. Ik weet als geen ander hoe lastig het is om in al die innerlijke reuring balans en evenwicht te kunnen vinden en hoe dat toch van je verwacht wordt. Ik ben mijn hele leven situaties en mensen en mezelf tegengekomen waardoor het moeilijk was in mijn vuur te blijven geloven. Maar ik voel dat dat vuur in mij altijd weer de kop opsteekt, en ik zorg ervaar dat mijn creativiteit en expressie een plek krijgen in mijn werk, want anders ga ik 'dood' (Herken je de 'Dramaqueen'? Dan ben je hier op de goede plek!).

Ik hoop, wens EN vertrouw erop dat mijn borrelput en de jouwe zich oneindig blijft vullen! Dat ons aller Beste Ik moge uitdijen tot een deinend, kloppend, bonzend Beste Samen.

Ik zie je graag op mijn (het land rondreizende) podium.




Twitter

NieuweKijk Een verslaving! Ja. Dat is het. Ik ben verslaafd. En ik wil niet ontwennen of afkicken. Ik hoef geen hulp, geen.… https://t.co/zWA90ApK1X

Facebook

  • Jij wilt natuurlijk graag, net als ik, dat je hele lichaam als klankkast mee resoneert wanneer jij zingt of spreekt. Omdat je weet dat je je dan ontspannen voelt (die dopamine hè, die doet veel!), en omdat je in deze afgestemde staat de beste ideeën hebt, sterke gevoelsantennes, een scherpe (en toch zachte, ha!) intuïtie, en dus de best afgestemde klanken, woorden, verhalen uit je mond rollen. Maar je weet ook, dat van alles die vrije klank, dat vrij resoneren, in de weg staat: want misschien (en sta bij elk punt even stil: voel wat deze woorden voor reactie in je lichaam veroorzaken): - wil je je groot houden - draag je van alles op je schouders - loop je op je tenen - heb je je buik ergens vol van - word je misselijk, bij de gedachte aan ... - beneemt iets je de adem - voel je de behoefte gal te spuwen - heb je een knoop in je maag - voelt je hart als een moordkuil - hou je je poot stijf - .... Tja, als dat zo is, dan kan die klank er niet door, niet langs, niet vrij stromen. En hou je jezelf dus weg van ontspanning en al die andere prettige gevolgen daarvan. Hoe zit dat bij jou? Enig idee hoe groot jouw klankkast is? Waar de klank vrij kan resoneren, en waar die stokt? Doe mee met het onderzoek, vanavond, 19.00 uur, fb live, in de facebook groep Gewoon Lekker Galmen. (Nog geen lid? Dat is suf! Gelukkig kun je er nog bij :-) )